icon-file icon-email icon-link icon-avatar icon-download icon-folder icon-next icon-phone icon-right-arrow icon-settings icon-team close icon-linkedin icon-twitter icon-appel-met-liniaal icon-hand-met-plantje icon-wereldbol icon-handdruk icon-megafoon icon-persoon-met-tandwiel icon-cookie icon-label open icon-search handleiding
Nieuws 26 mei 2021

Lekkere producten in het verdomhoekje?

De toekomst lijkt een somber beeld met reclameverbod en al het lekkers achter de balie in plaats van in de schappen. Theo Heere schrijft in zijn column over de optelsom van alle maatregelen.

Lees hier de Consudel column, editie mei 2021 

Theo Heere, directeur VBZ
Theo Heere, directeur VBZ

In een idealistische bui dacht ik deze column te wijden aan geluk. Het geluk dat een lekker stukje chocolade of een luxe koekje kan brengen tijdens of na weer een dag thuiswerken. Of de lekkere nootjes die opa en oma knabbelen tijdens een virtueel Zoom-samenzijn met kinderen en kleinkinderen. Bij alle beperkingen door corona hebben zoete lekkernijen de zure appel in het afgelopen jaar voor velen flink verzacht. Je kunt zomaar blij worden van iets lekkers! En natuurlijk, snoepen doe je met mate!
 
Maar als ik de discussie in Nederland volg over gezonde en ongezonde leefpatronen, dan dringt zich al snel een volgend doembeeld op, die de zoete beelden die ik net schetste naar de achtergrond verdringt. Wat zie ik? We leven in 2030 en snoep, koek en andere lekkere dingen liggen in winkels en tankshops achter de balie. Er mag geen reclame meer worden gemaakt voor snoep en aanverwante artikelen.
Een pessimistisch wereldbeeld? Misschien, zeker voor iemand als ik die als optimist door het leven gaat. Aanleiding voor dit beeld zijn twee recente overheidsrapporten, die veel stof deden opwaaien. Een rapport van de Raad voor de Volksgezondheid en Samenleving gaat onder meer over sociaal zwakkere klassen en overgewicht. Het is een degelijk rapport, waarin de problematiek serieus wordt ontleed en dat kijkt naar mogelijke verbeteropties.
 
Tussen al die verstandige analyses door, haast in een bijzin van het rapport, staat dat een suikertaks voor het bestrijden van de problemen ook een oplossing kan zijn. Aangevuld met een verbod op verleidelijke reclame die aanzet tot het nuttigen van ongezond eten. Het is mij een raadsel hoe een eendimensionale, bewezen niet-effectieve maatregel kan belanden in een verder degelijke publicatie. Een maatregel die, zo begrijp ik uit berichten van de Belastingdienst, in de praktijk vrijwel niet te organiseren is.
 
In een andere publicatie inventariseert het RIVM welke aanvullende stappen er mogelijk zijn op het Preventieakkoord dat met onze branche is gesloten. Het RIVM somt alle denkrichtingen op, zonder een oordeel te vellen over effectiviteit, haalbaarheid, acceptatie in de samenleving of kosten. Je moet er niet aan denken dat al we al deze maatregelen over ons uitgestort krijgen.
De optelsom van al die maatregelen roept de vraag op: wat blijft er over van onze huidige samenleving waarin mensen – goed voorgelicht – de vrijheid hebben om eigen keuzes te maken? Als fabrikanten van lekkere dingen zien wij meer in het bieden van een vrije keuze. We bieden onze klanten meer en meer gelegenheid om te kiezen tussen lekker jezelf verwennen en een gezondere optie. Daar zou een suggestie in het rapport van de Raad voor de Volksgezondheid en Samenleving zeer bij passen: verlaag de btw op gezonde producten zoals fruit en groente, maak er een nultarief van! Maak een eind aan de situatie waarin mensen die bewust gezonder willen eten gestraft worden in hun portemonnee. Al afvraag ik mij wel af of die 9% BTW-verlaging uiteindelijk bij de consument terecht gaat komen.
Intussen werken wij als zoetwarenfabrikanten met de overheid samen om lekkere dingen iets verantwoorder te maken. In het kader van het Preventieakkoord hebben de meeste bedrijven zich de afgelopen tijd ingespannen om de portie afspraken met de overheid na te komen. Ook zijn veel fabrikanten actief om excessen in hun assortiment aan te pakken. De formule van producten die naar verhouding echt veel suiker, vet en zout bevatten, worden daarbij aangepast, mede onder druk van de komende NutriScore. Wij zijn niet doof voor de roep van overheid en gezondheidsinstanties om excessen aan te pakken. De ingrediënten zijn in deze geherformuleerde producten vaak duurder en ik doe een oproep aan CBL-leden om deze innovaties te omarmen en op te nemen in het assortiment.
 
Deze nieuwe stap is overigens gemakkelijker gezegd dan gedaan. Iedereen die een beetje kennis van de food industrie heeft, weet dat suiker, vet en zout een functie hebben in een voedingsproduct en dat het lastig is om daar aan te sleutelen. Voor een kleine fabrikant met beperkte R&D faciliteiten, is herformuleren een lastige klus. Ik heb goed nieuws. Aan de universiteit van Wageningen is onlangs met steun van VBZ een herformuleringstool ontwikkeld dat een maandenlange researchinspanning kan terugbrengen tot een paar dagen. Deze ontwikkeling helpt vooral kleine fabrikanten hun bijdrage te leveren aan gezonder leven en eten. Zodat lekkere producten die wij als zoetwarenindustrie voortbrengen niet achter de balie terechtkomen en ook in 2030 nog vrij verkrijgbaar zullen zijn.

Bron: Consudel, mei 2021